وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

دو نکته از سفری دو روزه

در سفر دو روزه به استان فارس، تصمیمات خوبی اتخاذ شد که امیدوارم بتوانیم همه آن‌ها را در همین دولت عملیاتی کنیم و مردم بتوانند در کوتاه مدت ثمرات آن را ببینند. در این دو روز، ضمن دیدار با مردم، بازدید از مراکز بهداشتی ـ درمانی و صحبت با همکاران جامعه پزشکی در شیراز، خرامه، مرودشت، ارسنجان، پاسارگاد، قادرآباد و خرم بید، لطف خدای بزرگ و مهربان شامل حالم شد و با ساکنان شریف روستای شهیدآباد هم از نزدیک گفت‌وگو کردم. روستایی که در دوران دفاع مقدس با داشتن ٧٠ خانوار، ٤٣ شهید، ٧٠ جانبار و یک اسیر تقدیم انقلاب و ایران کرده است. وقتی با مادر ٤ شهید این روستا صحبت کردم، تنها خواسته‌اش درمان زانوهای دردمندش بود و بس. اما آن‌چه دلم را به درد آورد، نه درد زانوهای آن پیرزن زنده دل، که خانه‌های گِلی و ساختار نامناسب معابر و فضای فیزیکی این روستا (مانند اکثر روستاهای کشور) بود. در کشورهای دیگر چنین اماکنی قطعاً تبدیل به موزه‌هایی دیدنی با فضایی دلنشین می‌شوند تا یادآور حماسه‌هایی باشند که توسط ملتی از خود گذشته در تاریخ بشریت به ودیعه نهاده شده تا همه انسان‌ها در تمام دوران‌ها از آن درس آزادگی بگیرند. در شهیدآباد اما فقط محرومیت دیده می‌شد و بس. امیدوارم و تلاش می‌کنم با انتقال این موضوع به مدیریت بنیاد شهید و سایر سازمان‌ها و ارگان‌های مربوط، بتوان برای این عزیزان کاری در شأن‌شان انجام داد.
دومین موضوع جالب این سفر، تعابیر پزشکان عزیزی بود که پای صحبت‌ها و درد دل‌شان نشستم. آن‌ها در حقیقت پیام آوران شادی و دعای خیر مردم از اجرای طرح تحول نظام سلامت بودند. برخی از این دوستان می‌گفتند حدود ٢٥ سال است که در حال خدمت به مردم هستیم و در همه این سال‌ها آرزوی‌مان به واقعیت پیوستن چنین رویدادی بوده است؛ رویدادی که آرامش خاطر مردم در هنگام بیماری را در پی داشته باشد.
مقایسه این دیدگاه با سخنان زیاده خواهانی که تنها به منافع شخصی فکر می‌کنند، هم باعث مسرّت و خوشحالی است و هم مایه تأسف. یاد سعدی شیرازی (علیه الرّحمه) بخیر که گفت: چشم تنگ دنیا دوست را یا قناعت پُر کند یا...

نسخه چاپي ارسال به دوست

جمعه ٣ بهمن ١٣٩٣ - ١٣:٤٥ / شماره خبر: ١٢٠٠٣٧ / تعداد نمايش: 7150

برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج